Louise Bourgeois, Fragile Goddess 2002, Privatsammlung, Courtesy Barbara Gross Galerie, München
 

Hans Bellmer, Die Puppe (Rumpf) 1935/1965, Sammlung Ulla en Heiner Pietzsch, Berlijn

Linkse hobby Louise Bourgeois

Dankzij gelden van de Turing Foundation en de Mondriaan Stichting een prachtige tentoonstelling van de kunstenaars Hans Bellmer - en Louise Bourgeois. In het Gemeentemuseum Den Haag: Double Sexus t/m 16 januari 2011

 

Louise Bourgeois (1911 – 2010), de ‘grand dame’ van de moderne kunst, beleefde pas op zeer hoge leeftijd haar artistieke doorbraak. Pas op haar eenenzeventigste kreeg ze een grote overzichtstentoonstelling in het Museum of Modern Art in New York. Nadat ook Tate Modern en het Centre Pompidou een grote tentoonstelling aan haar werk wijdden, wordt ze gerekend tot een van de belangrijkste kunstenaars ter wereld. Haar werk past in de traditie van het surrealisme, maar omdat ze put uit haar eigen (jeugd)ervaringen en niet zozeer uit de bij de surrealisten zo populaire Freudiaanse theorieën, bezit haar werk een universele herkenbaarheid. Bourgeois zoekt in haar Cells, sculpturen (waaronder verschillende stoffen poppen), tekeningen en beroemde Spinnen naar een uitdrukkingsvorm voor de zielenpijn die menselijke relaties veroorzaken. Louise Bourgeois overleed op 29 mei jongstleden en was nauw betrokken bij de voorbereidingen van deze tentoonstelling.
 

Hans Bellmer (1902-1975) reisde in 1922 van zijn geboorteplaats Katowice in Polen naar Berlijn. In eerste instantie om daar te studeren, maar al snel lonkte het kunstenaarschap en stopte hij met zijn studie. Op zijn dertigste maakte hij zijn eerste pop, gemaakt van bezemstelen, buizen, gips en papier-maché, die hij op allerlei manieren fotografeerde. De Surrealisten in Parijs waren direct enthousiast over zijn foto’s en publiceerden ze in hun tijdschrift Minotaure. In 1935 maakte Bellmer een tweede pop, nu met kogelgewrichten, waardoor de lichaamsdelen op heel veel verschillende manieren aan elkaar kunnen worden gezet. De ensceneringen waren nu een stuk dramatischer, ze suggereren perverse seksuele spelletjes, maar zijn op hun eigen manier ook verleidelijk. De foto’s vormen een schrille tegenstelling met het vrouwelijke ideaalbeeld dat door de Nazi propaganda uit die tijd zo verheerlijkt werd: een gezond, sterk en vruchtbaar lichaam. Bellmers creatie was een protest tegen het Nationaal-Socialistische regime waar zijn eigen vader een geestdriftig aanhanger van was.

 

© Gemeentemuseum Den Haag